.:Rozdział 4 - Pierwszy dzień :.

 Aaaaa ludzie ratujcie mnie, Aniołek B. mnie zabije!!! 

Przepraszam, przepraszam, przepraszam!!! 

Ale nie miałam pomysłów,  a potem internet mi odcięli.

Proszę o ułaskawienie....błagam.....nie zdążyłam napisać jeszcze testamentu....nie zakochałam się....nie skończyłam pisać blaga, proszę ratujcie mnie!!!

____________________________________

            - William!!! Gdzie jest moja bransoletka?!- krzyknęłam przeszukując cały pokój wzdłuż i wszerz, ale nigdzie nie mogłam znaleźć swojej bransoletki. Dostałam ją na moje trzynaste urodziny od Gabriela. Każdy anioł, który zaczyna być stróżem dostaje taką bransoletkę lub zegarek w zależności od płci, do której przywieszane są różne przywieszki, albo paski dla panów. Symbolizują one, każdego mojego podopiecznego, aby dostać taką przewieszkę muszę spełnić zalecenia w liście. Na razie mam szesnaście, a Edward będzie siedemnasty. Moją poprzednią podopieczną była Alura za nią dostałam księżyc z sercem. Dobra koniec tego rozmyślania, mam mało czasu a nadal nie znalazłam tej bransoletki.

- Gdzie ona…- schodzę na dół, a na kuchennym stole stoi Will a w dziobie trzyma moją zgubę- Dzięki w nagrodę wyjdziemy wieczorem na spacer, co ty na to?- ptak pomachał z zadowoleniem skrzydłami – Dobrze, to ja lecę do szkoły. Zostajesz w domu czy na dworze?- ptak wyjrzał przez okno na zewnątrz, gdzie aktualnie padał deszcz i spojrzał na mnie wzrokiem mówiącym „ Ty sobie ze mnie żartujesz?”- Okej do zobaczenia później.- zamknęłam za sobą drzwi i pobiegłam jak najszybciej w stronę garażu gdzie stała mój biała Skoda (czyt. Szkoda ; p), którą dostałam od babci. Odpaliłam auto i pojechałam w stronę szkoły.

            Gdy podjechałam pod budynek szkoły do dzwonka zostało mi jeszcze dziesięć minut, nie zważając na tłumy gapiów ruszyłam pewnym krokiem w stronę sekretariatu. Tam czekała na mnie starsza kobieta po czterdziestce.

- Dzień dobry, nazywam się Isabe….- nie dane było mi dokończyć

- Ooo panna Swan, jak miło, że panienka już jest. Zaczekaj chwileczkę- powiedziała i odwróciła się w stronę wielkiej szafki.- Proszę o to i twój plan lekcji, tutaj masz jeszcze mapkę szkoły, abyś się nie zgubiła i karteczka dla nauczycieli. Niech podpiszą, a po lekcjach przynieś mi ją.

-Dobrze, do widzenia.- wyszłam z pokoju i zerknęłam na swój plan lekcji: algebra, mogło być gorzej.

            Idąc w stronę sali, czułam na sobie spojrzenia wszystkich uczniów, najwięcej męskich. Ten kwiat jest zakazany, panowie. Uśmiechnęłam się wchodząc do sali i stanęłam obok biurka nauczyciela. Niecałą minutę później do sali wbiegł zdyszany nauczyciel.

- Przepraszam za spóźnienie, ale był duży tłok w pokoju….- urwał spoglądając na mnie- widzę, że mamy nową koleżankę w klasie. Przedstaw się wszystkim.- tym właśnie zdaniem stracił moją sympatię. No nic, czas zacząć przedstawienie

- Mi nombre es Isabella Maria Chiquita Lucinda Rebecca Swan, originario de España, me mudé aquí porque mi abuela comenzó a viajar y no tengo tiempo para mí, y tuve suficiente del sol. Yo débilmente pueden inglés

- Widzę, że jesteś hiszpanką, ale mogę się założyć, z połowa klasy nie zrozumiała co powiedziałąś, więc czy mogłabyś po angielsku?

- Asi.- zachichotałam i zaczęłam od początku, kalecząc delikatnie angielski, ale oczywiście specjalnie. Jeśli będę udawać, że nie znam angielskiego, mnóstwo chłopaków na starcie zrezygnuje.- Nazywam się Isabella Maria Chiquita Lucinda Rebecca Swan...yy.. pochodzić z Hiszpanii, przeprowadzić się tu ponieważ moja babcia zacząć ...podróżować i nie miała dla mnie czasu , a ja mieć dosyć ...ee..słońca i słabo umieć angielski - starając się wyglądać wiarygodnie zaczęłam gestykulować dłońmi.

- Mam nadzieję, że przyswoisz sobie nasz język, ale ewentualnie możesz do mnie mówić po hiszpańsku.- uśmiechnęłam się do niego – a teraz usiądź w drugiej ławce.

-Dobrze.- usiadłam tam gdzie mi kazał i zaczęłam słuchać jego wykładu. Reszta lekcji wyglądała tak samo. Dopiero podczas przerwy na lancz coś zaczęło się dziać.

            Właśnie kierowałam się na stołówkę, gdy przede mną wyrosła niewiadomo skąd wysoka blondynka

- Cześć, jestem Jessica Stanley.  Ty musisz być Isabella Swan?

-Bella, asi.

- Na zdrowie, choć usiądziesz z nami- jeny ta dziewczyna jest głupia czy mi się tylko wydaje? Ale co mi szkodzi z nimi usiąść.

- ..ee..Zgoda.- dobrze nie będę się nad nią znęcać, w końcu nie mogę.

            Zaraz po tym jak poszłyśmy do kolejki po nasze jedzenie Jessica zaprowadziła mnie w stronę stolika przy którym siedziała już grupka ludzi.

- Kochani, to jest Bella. Bella to Angela, Eric i Mike .- przedstawiła po kolei.

- Mucho gusto- uśmiechnęłam się i usiadłam obok brązowowłosej, a wszyscy zaczęli mi zadawać przeróżne pytania. Oczywiście odpowiadałam w moim ojczystym języku, nikt mnie nie rozumiał oprócz Angeli. Przegadałyśmy cała przerwę, a potem udałam się na następną lekcję która okazała się biologia.

- Usiądź w trzeciej ławce i spróbuj nadrobić zaległości – powiedział pan Banner

- Dobrze – powiedziałam i usiadłam w swojej ławce. Wyjęłam zeszyt i zaczęłam malować różne wzorki z tyłu zeszytu.

            W połowie lekcji do sali ktoś wbiegł, nie zwracałam na niego uwagi, bo byłam zajęta czytaniem nowego tematu.

- Przepraszam za spóźnienie, ale byłem w szpitalu.- usłyszałam miły dla ucha baryton. Gdzieś go już słyszałam.

- Dobrze siadaj do ławki i nadrób to, czego brakuje. – powiedział nauczyciel i wrócił do tłumaczenia lekcji. Wzięłam głęboki wdech i wtedy GO poczułam.

Ten lekko mdławy zapach, wczoraj czułam GO bardzo wyraźnie i zdążył utkwić mi w pamięci. Podniosłam głowę w stronę chłopaka, który właśnie w tej chwili szedł w moją stronę.

            Te same miedziano-rude włosy. 

Te same miodowe oczy.

 Ten sam słodkawy zapach.

Ten sam wampir.

            Edward.